Deze ochtend zijn we al op tijd wakker. Ten eerste omdat we vandaag redelijk wat kilometers voor de boeg hebben. Ten tweede omdat we vandaag uit onze comfortzone gaan treden. We gaan namelijk naar warmwaterbronnen die, als we de diverse sites mogen geloven, behoorlijk populair zijn. Vroeg arriveren is een must als je een parkeerplekje wil hebben. Is die er niet meer, dan wordt de wandeling naar de bronnen verlengd met 6,5 kilometer.
Op tijd vertrekken dus, want het is toch meer dan twee uur rijden om er te komen. Dat is natuurlijk te lang om in 1 keer te doen. Zodoende kiezen we ervoor om onderweg een stop te maken bij een oude watermolen. Iets wat je aan deze kant van de VS niet zo heel vaak tegenkomt. We maken een korte wandeling en een paar foto’s en rijden verder. Als we op de parkeerplaats arriveren, zien we al snel dat we geen minuut later in het hotel hadden moeten vertrekken. We parkeren de auto namelijk op de laatst vrije parkeerplaats. Of zoals men ook wel eens zegt: “Geluk is met de dommen.” Wij zelf zeggen liever: “Iedereen is de smid van zijn eigen geluk.” Maar dat terzijde. Dat de parkeerplaats zo snel vol is komt waarschijnlijk ook door het feit dat er nog geen 20 auto’s kunnen parkeren.
We pakken de spullen en zien bij de betaalautomaat dat de Nationale Parkpas hier ook geldig is. Dat scheelt ons toch weer $10,- entreegeld. We beginnen aan de wandeling die als behoorlijk pittig te boek staat. De afstand is maar 7,2 kilometer. Maar door het stijgingspercentage dient men er minimaal 2,5 uur voor uit te trekken. Omdat het nog maar 11 graden Celsius is, staan we te twijfelen of we een jas aan zullen trekken. We bedenken dat we het waarschijnlijk heel snel warm zullen hebben. De jas blijft dus in de auto en wij gaan op pad. Na ongeveer anderhalf uur genieten van een prachtige wandeling arriveren we bij de Hot Springs.
Het is niet druk. Er zitten twee jongedames in een pool gezellig te keuvelen. Kort na ons arriveert een man. En dat is het. Meer mensen zijn er niet. We voelen aan het water en het is heerlijk warm. We doen de schoenen uit en de broekspijpen omhoog. De zwemkleding zit namelijk gewoon in de koffers. We gaan op een rots zitten en genieten van het schitterende uitzicht terwijl we met onze benen in het water bungelen.
We maken een praatje met de man die net na ons is gearriveerd. Er komen twee vrouwen uit de andere richting aangewandeld dan waar wij vandaan komen. Zij vertellen dat het water boven veel warmer is. We doen onze schoenen weer aan en wandelen verder. We zien een waterval en verschillende bronnen van waaruit het water omhoog komt. We voelen en dit is inderdaad veel warmer. Zo warm, dat je haast je hand er niet in kunt houden. Later lezen we dat het water hier 44 graden Celsius is.
Ook hier gaan de schoenen weer uit en bungelen we met onze voeten in het heerlijk warme water, terwijl we genieten van het uitzicht op de waterval pal voor onze neus. Dit is heerlijk ontspannen. Als we bang zijn dat we over-relaxed raken, gaan we er weer uit. Drogen de voeten af en doen de schoenen weer aan. We gaan aan de rand zitten genieten van het uitzicht en de lunch. Daarna begint de wandeling terug naar de auto. Onderweg komen we twee keer een slang tegen. We schrikken er geeneens van. Zo ontspannen zijn we. Na iets meer dan een uur wandelen zijn we terug op de parkeerplaats.
We bedenken dat we nog wel wat tijd over hebben. Misschien dat we nog een wandeling kunnen doen, want het is maar iets meer dan een uur rijden naar de volgende stop. Een webcamcache die we drie jaar geleden al wilden doen, maar toen was de webcam kapot. Omdat we tot nu toe nog geen snelweg hebben gehad, kijken we of er een route is zonder snelweg. Die is er inderdaad, maar die is ruim 2,5 uur rijden. We kiezen voor de snellere variant en gaan op pad. Onderweg gaan we een kopje koffie drinken om te kijken of we nog iets meer kunnen doen. Maar voordat we bij de koffie zijn, begint de navigatie op tilt te slaan. De snelweg is in verband met een ongeval afgesloten. We dienen dus om te rijden, maar ook op die route zijn verschillende ongevallen gebeurd. De koffiestop maken we gewoon. Na de koffie rijden we verder. En iedere minuut die we rijden zien we de reistijd verder oplopen. Ruim vier uur nadat we de parkeerplaats van Fifth Water Hot Springs hebben verlaten, arriveren we op de parkeerplaats van de webcam. Meer dan drie uur vertraging dus. Van het risico om over-relaxed te raken is niets meer over, dit was gewoon een koude douche.
Ziet er wel ontspannen uit