Het was maar een kort nachtje. Want net zoals gisteren dienen we vandaag op uur en tijd ergens te zijn. Namelijk bij de ingang van Rocky Mountains National Park. Op 1 augustus 2025 kwamen om 16:00 uur Nederlandse tijd de tickets voor de maand september beschikbaar. We hebben toen snel tickets voor drie dagen gereserveerd, zodat we op tijd naar binnen zouden kunnen. En dat was maar goed ook, want om 16:05 uur waren alle tickets voor de maand september uitverkocht.
Maar goed, aangezien het ruim anderhalf uur rijden was naar de ingang van het park, en er in het hotel enkel een brunch wordt aangeboden vanaf 7:00 uur is het allemaal wat aan de krappe kant. We dienen er dus voor te zorgen dat de auto al geladen staat voordat we gaan brunchen. Na de brunch gaan we koffie halen voor onderweg en iets na half acht gaan we op weg naar de ingang van het Nationale Park. Rond kwart over negen rijden we de file in bij de ingang van het park. Al is file misschien wel iets of wat overdreven. Alle toegangsbewijzen voor de dag dienen gescand te worden. Daarbij dien je je algemene entreebewijs te laten zien, of toegang te betalen. En vervolgens willen ze ook nog eens heel graag je identiteitsbewijs bekijken. Zoiets kost nu eenmaal tijd.
We hebben voor vandaag bovendien ook nog eens een druk programma. We hebben drie wandelingen uitgezocht en we willen ook nog eens op tijd in het volgende hotel zijn, want de kleren dienen weer gewassen te worden. We beginnen aan de eerste wandeling en genieten van de natuur. Behalve een kleine eekhoorn, zien we geen wild. Maar dat maakt het niet minder fraai. Wat we wel merken is dat het heel druk is in het park. We besluiten om de tweede wandeling die we gepland hebben in te ruilen voor een andere kortere wandeling.
Alhoewel de nieuwe wandeling een stuk korter is, is deze zeker niet minder pittig. Op een afstand van 550 meter dienen we namelijk 78 meter omhoog te lopen. Een klimpercentage van gemiddeld 7% dus. Klein detail. De wandeling begint op een hoogte van 3581 meter en het eindpunt…. Tja, eigenlijk zouden jullie dat zelf maar uit moeten rekenen, maar vooruit. Het eindpunt ligt dus op 3659 meter hoogte. Op deze hoogte is de lucht een heel stuk ijler. Met name het eerste stuk is behoorlijk zwaar, omdat dit stuk steiler is dan het tweede stuk. Al snel lijkt het of je scheermesjes inademt als je een keer diep lucht wil inhaleren. Ach. Je moet er iets voor over hebben om een Virtual te loggen. Het is overigens niet de hoogste cache die we ooit gevonden hebben. Die lag op 4290 meter hoogte. Als we boven zijn, genieten we bij een temperatuur van 3°C van het uitzicht.
We wandelen weer naar beneden en rijden verder naar het startpunt van de volgende wandeling. Als we daar arriveren, gaan we eerst even een bammetje eten. Deze wandeling draagt de naam Hidden Valley. Zoals wel vaker het geval is met naamstellingen als deze, is bij het arriveren al meteen duidelijk dat er weinig verborgens aan deze vallei is. Er kunnen namelijk een goede 150 auto’s parkeren. Ook dit is een niet al te lange wandeling. Slechts 3,5 kilometer. Maar het gemiddelde stijgingspercentage is 10,2%. De start ligt op een hoogte van 2816 meter. Een stuk lager dus dan de vorige. Vol goede moed beginnen we aan de wandeling. Het eerste stuk gaat zonder problemen. Het tweede deel wordt al wat zwaarder en we dienen regelmatig even op adem te komen. Maar het derde, en laatste, stuk kent een stijgingspercentage van iets meer dan 14%. En dat is vandaag iets teveel van het goede. We doen verstandig en we keren op drie kwart van de wandeling om en gaan terug naar de parkeerplaats.
Dan is het nog ruim een uur rijden naar het hotel. Er zijn maar enkele kleerhangers. We rijden dus even naar de Dollar Tree om meer kleerhangers te kopen. Daarna worden er twee machines was gedraaid, en al snel hangt de kamer vol met wasgoed dat dient te drogen.
