Zoals we al tikten, hebben we gisteren een groot deel van de planning van vandaag al gedaan. Zodoende bleef er heel veel tijd over. Gisterenavond bedachten we dat het wel slim was om het vandaag rustig aan te doen. Voor vandaag was er enkel nog een korte wandeling over. Aangezien de parkeerplaats op nog geen 10 minuten rijden van de parkeerplaats van het hotel vandaan was, en die met iets meer dan 5 kilometer wel heel kort was, zochten we er nog iets bij. Het was volgens all trails mogelijk om de Dragonfly Trail te combineren met de Twin Sisters Trail om zo een wandeling van 10 kilometer te hebben. Ideaal voor de ochtend denken we.
Na eerst uitgeslapen te hebben en op het gemak te hebben ontbeten, gaan we op weg naar de parkeerplaats. We beginnen aan de wandeling. De lucht is strak blauw, en het is nog niet al te warm. Toch laten we de jas in de auto, want we weten hoe snel de temperatuur hier stijgt in de ochtend. Het grote doel van deze wandeling is een petroglief van een libel. Het gebied waar we door wandelen is niet heel bijzonder, maar we wandelen heerlijk. We zien een riviertje. Wat berensporen. Onderweg dienen we enkele keren de rivier over te steken, wat geen problemen geeft. En dan staan we plotseling bij het punt waar we rechtsaf terug naar de auto gaan, of rechtdoor verder met de Twin Sisters Trail. Allemaal heel leuk en aardig, maar we hebben geen petroglief gezien. In ons routeboekje staat ook niet aangegeven waar we de tekening exact kunnen vinden. Op all trails vinden we wel iets waar we in de buurt ervan zouden moeten kunnen komen. We zijn op dat punt geweest, maar hebben niets gezien. Verder onderzoek leert ons dat men de locatie van de petroglief niet vrijgeeft, om deze zo meer te beschermen. Dit klinkt ons wel wat vreemd in de oren, aangezien ze wel een wandeling uit hebben gezet die de naam van de rotstekening draagt, en waarvan het logo notabene een afbeelding van die tekening is. Het zij zo. We besluiten om de wandeling nogmaals te lopen, maar dan in omgekeerde volgorde. Met behulp van de locatie van all trails en een fotootje vinden we met behoorlijk wat moeite de petroglief van de libel. We zijn er blij mee dat het uiteindelijk toch gelukt is. We wandelen terug naar de auto en rijden naar Silver City.
Dit stadje, zou niet onaardig zijn. Bovendien liggen er enkele Adventure Labs. Gisteren hebben we aan de hand daarvan een wandelroute uitgezet van een goede 5 kilometer door Silver City. We besluiten eerst koffie te gaan drinken en daar de wandelroute even op papier te zetten. Dat is toch wat gemakkelijker dan steeds op de telefoon te moeten kijken waar het volgende punt is. We kiezen Tranquilbuzz Coffee House uit. Als we binnen komen, zien we dat er op korte termijn een mini-concert begint. Terwijl Marieke de koffie haalt, schrijf ik de route over. In het koffietentje zitten een stuk of twintig hippies die allemaal jong waren eind jaren 60, begin jaren 70 van de vorige eeuw. Het is een bont gezelschap. Om 12 uur begint het concert van Eric, Sue & Dale. Ze zijn lid van Church of the Singing Heart. Terwijl we van de koffie genieten, begint het concert. Er wordt, zoals gebruikelijk, een verhaaltje verteld over blablabla. Dan staat de zangeres op om een deel van de hippies te knuffelen. Glimlachend genieten we verder van de koffie. Dan begint het concert dan toch. Het nummer Knocking on heaven’s door van Bob Dylan wordt ingezet omdat iemand van het publiek recentelijk iemand is verloren. De zanger grapt voordat ze beginnen te spelen dat de meeste aanwezigen binnenkort wel allemaal aan die deur zullen kloppen. We zijn aangenaam verrast door hetgeen we horen. We drinken de koffie wat langzamer dan gebruikelijk, want ook hier worden we blij van. Zeker op een dag dat we rustig aan willen doen. Na het eerste nummer gaat er een grabbelzak rond. Het is de bedoeling dat de mensen daar een briefje uithalen, en dan zeggen welk nummer er op dat briefje staat zodat ze dat kunnen gaan spelen. Al snel zien we dat het begrip grabbelzak eind jaren 60, begin jaren 70 van de vorige eeuw nog niet heel erg bekend was. Als de grabbelzak bij nummer drie is gearriveerd, wordt de zak leeggemaakt, en worden de briefjes één voor één bekeken. Zo wordt er een nummer uitgekozen. Eric, Sue & Dale spelen gewoon verder. Het ene na het andere bekende nummer volgt. Dan komt de grabbelzak bij ons. We geven de zak door, want we hebben nog wel een programma af te handelen. We luisteren nog naar het nummer One Tin Soldier wat ze geweldig uitvoeren en gaan dan verder. Hier worden we blij van.
We beginnen aan de stadswandeling en als we onderweg zijn naar stop nummer drie, zien we een antiekwinkel. We besluiten even binnen te kijken en zien al snel hetgeen we hopen te zien. Nee, geen bordspellen, maar dozen vol met kentekenplaten. We hebben er al veel hangen, maar onze verzameling is nog niet compleet. We missen nog 5 staten. We kijken door de dozen heen en korte tijd later, lopen we met drie kentekenplaten door deze wel hele bijzondere antiekzaak heen. Ook hier worden we blij van.
We lopen verder, en de stad weet ons aangenaam te verrassen. We lopen een boek- en muziekwinkel binnen. We hopen een CD van Big Head Todd & The Monsters te vinden die in Europa niet te koop is. Helaas is het deel muziek in deze winkel niet zo heel groot. We verlaten de winkel en wandelen verder. Nog geen 30 meter verder zit nog een muziekwinkel. Hier hebben ze wanden vol met tweedehands CD’s & LP’s. Ook CD’s van Big Head Todd & The Monsters. Helaas geen CD die we nog niet hebben. Als we weg willen lopen, zien we een LP staan van de George Baker Selection. Bijzonder dat de palingsound band in een winkeltje in een klein stadje in New Mexico staat. Una Paloma Blanca zingend verlaten we de winkel.
Als we de wandeling door de stad af hebben. Is het toch nog behoorlijk vroeg. We besluiten eens gek te doen, en gaan een ijsje eten bij Sonic. Terwijl we dat zitten te doen, zoeken we of er een geocache in de buurt is, die de moeite waard is. We vinden er een een kilometer of 30 verderop. Hier moet je niet in kilometers denken, maar in tijd. Het is maar 20 minuten rijden. We gaan op pad, en vinden de cache. Op de weg terug naar de stad, rijden we een stuk off-road om nog een paar caches te zoeken. We vinden ze ook nog. Ook hier worden we blij van.
We eten in een hamburgertent annex brouwerij. Hier hangt een bijzondere sfeer en de bestelde hamburger smaakt meer dan voortreffelijk. Als we na de maaltijd terug gaan, kunnen we terugkijken op een meer dan geslaagde dag en zachtjes neuriën we: “We’re so hippie ehm….. happy”.
