Boom Boom

In 2014 hadden we al eens concertkaartjes gekocht voor Big Head Todd & the Monsters. Destijds werd het concert in Atlantic City geannuleerd omdat de concertzaal failliet ging. Sindsdien kijken we elk jaar of deze band, die we in 2009 per toeval ontdekten door een in een geocache gevonden CD, ergens optreedt in de buurt van waar wij zijn. Vorig jaar waren ze in Amsterdam voor een optreden. Perfect zou je zeggen, ware het niet dat wij die dag in Chicago arriveerden.

Ook dit jaar hadden we weer pech. Tot Marieke een paar maanden geleden een aankondiging van een nieuw concert zag. Het zou plaatsvinden in Dillon, Colorado. De vraag van Marieke aan mij was of we daar in de buurt kwamen.

Tja…. Wat is in de buurt? We hadden een hotel geboekt op slechts 2 uur rijden. Een dag later zouden we door het plaatsje van het concert rijden. We kopen kaartjes, annuleren het oorspronkelijk geboekte hotel en boeken een nieuw, strontduur, hotel op nog geen 200 meter van de plek waar het concert plaatsvindt. In het achterhoofd houden we dat er de avond van het concert waarschijnlijk eventparking geldt. Uit ervaring weten we dat eventparking een dure grap is.

Deze ochtend vertrekken we bijtijds. We moeten vandaag ruim 4,5 uur rijden. Onderweg maken we een stop bij Riffle Falls State Park. Een leuk stopje voor tussendoor hebben we gelezen. Wel, dat bericht was niet helemaal waar. Dit park is meer dan een leuk stopje tussendoor. Wellicht dat het klopt als je enkel de eerste waterval gaat bekijken, maar als je, zoals wij, een wandeling door dit park maakt, dan kom je nog bij twee watervallen meer uit. Samen zorgen ze ervoor dat dit een park is dat meer dan de moeite waard is.

Helaas hadden we geen tijd om meer te ontdekken in dit park. En dat is meteen het nadeel van ergens op uur en tijd moeten zijn. Je bent je vrijheid kwijt. Maar ja kunt niet alles hebben, denken we dan maar.

Eergisteren kregen we een mail van de concertorganisator. Tijdens het concert zou er eventparking van toepassing zijn. Of we een parkeerplaats wilden reserveren. Kwanta Kosta? Vanaf $52,50. Halen we dat van de prijs van de hotelovernachting af, dan gaat deze van strontduur naar meer dan we normaal gesproken voor een overnachting zouden betalen

We checken in, leggen onze spullen in de kamer en gaan een hapje eten bij een Mexicaan. Om half zes gaat het theater open. Het openluchttheater beter gezegd. We hopen dat het droog blijft. Vandaag hebben we al enkele druppels gehad en ook op de weg hierheen hebben we ook al enkele druppels gevoeld. Om half zeven begint het voorprogramma met de Freddy Jones Band.

Marieke staat meteen stijf van de bas waar het optreden mee begint. We hebben nog nooit van de band gehoord, maar het is alles behalve verkeerd moeten we zeggen. Hun optreden duurt een uur en een kwartier. Dat wij ze niet kennen wil niet zeggen dat ze onbekend zijn. De mensen die in onze omgeving staan zingen ieder woord mee.

Als het podium is omgebouwd is het tijd voor de hoofdact van vanavond. Het is al donker als het optreden begint. Gelukkig is het tot nu toe droog gebleven. Het is wel fris, maar dat mag de pret niet drukken. Als Todd Park Mohr opkomt en begint te spelen, begint voor ons een feest van herkenning. Halverwege het eerste nummer voegen The Monster zich toe, en dan gaat het echt los. Big Head Todd & the Monsters staan erom bekend dat ze nagenoeg ieder optreden andere nummers spelen om zichzelf te behoeden voor routine. Veel bekende nummers komen voorbij. Van het allereerste nummer van het eerste album uit 1989 tot het laatste nummer van het laatste studioalbum uit 2025. En tussendoor worden nog vele hoogtepunten gespeeld zoals Black Beehive en Sister Sweetly.

En gelukkig voor ons werd ook een nummer van John Lee Hooker gespeeld. Opgenomen in 1997 met John Lee Hooker zelf, en volgens ons tot in de puntjes geperfectioneerd. Boom boom.