WAHNSINN!!! WAHNSINN!!!
Of we wel weten wat deze beesten vreten?
Nee? Konijnen, hele konijnen!!!
WAHNSINN!!! WAHNSINN!!!
En ze jagen de kinderen schrik aan als ze zich op een konijn in het veld storten.
De kinderen komen dan huilend naar huis.
WAHNSINN!!! WAHNSINN!!! En niet vergeten het geklepper van die beesten. En natuurlijk ook nog de stank.
WAHNSINN!!! WAHNSINN!!!
Bovenstaand hét verhaal van Eckartsweier voor ons. Inmiddels bijna 7 jaar geleden. Het heeft het begrip ooievaar voor ons voorgoed veranderd. Telkens als we er ergens 1 zien, dan roepen we naar elkaar: WAHNSINN!!! WAHNSINN!!! KANINCHEN!!! En glimlachend denken we terug aan die dag in Eckartsweier. Het dorp vol met ooievaars.
Voor vandaag is de hele dag afwisselend weer voorspeld. Meer regen dan droog. We besluiten om vandaag korte wandelingen te gaan doen. En weer even naar Eckartsweier te gaan. Ooievaars zoeken. Als Marieke dat naar huis appt, verandert de auto-correctie dat keurig in: “We gaan vandaag ooievaars zieken!” Dat kan er voor de toekomst natuurlijk gewoon bij als we een ooievaar zien.
Ooievaars zieken! WAHNSINN!!! WAHNSINN!!! KANINCHEN!!!
De eerste wandeling is deze morgen in Durbach. Een aardig klein dorpje waar we al vaker zijn geweest. We maken een korte wandeling aan de hand van een multi-cache. We maken wat foto’s en gaan door naar Eckartsweier. Het dorp vol met ooievaars.
Als we het dorp inrijden zien we nergens een ooievaarsnest. Wat zou er aan de hand zijn? Is er hier sprake van een serieus konijnentekort? Hebben de ooievaars daarom het dorp verlaten? We parkeren de auto waar we die 7 jaar geleden ook hebben geparkeerd. Achter de kerk. Op de kerk zien we vier ooievaarsnesten. In de boom links van de kerk zien we er ook nog eens drie. Ze zijn er dus nog wel. Maar waar is de rest? Vragen, vragen, vragen…. Eigenlijk is er maar 1 antwoord daarop. WAHNSINN!!! WAHNSINN!!! KANINCHEN!!!
We maken volop foto’s van de ooievaars die op hun nesten zitten. We zien ze aankomen vliegen met iets groots in hun bek. We kijken elkaar aan. Het lijken wel konijnen! WAHNSINN!!! WAHNSINN!!! KANINCHEN!!!
Eigenlijk lijkt het ons onlogisch. Maar we kunnen het niet goed zien. Wel kunnen we ons voorstellen dat kinderen hier bang van worden. Zeker als een vrouw staat te roepen. WAHNSINN!!! WAHNSINN!!! KANINCHEN!!!
We stappen weer in en rijden verder. We gaan richting Frankrijk. Maar eerst nog even in Duitsland een Latte drinken. Na de koffie gaan we richting het Franse Osthouse. Op een muurtje eten we onze lunch. Het weer is heerlijk. We hebben nog geen druppel regen gezien vandaag. Na de lunch beginnen we aan een multi-cache. Onderweg zien we enkele ooievaars op hun nest zitten. WAHNSINN!!! WAHNSINN!!! KANINCHEN!!!|
We genieten van de korte wandeling door dit leuke dorpje. Maar het is tijd om verder te gaan naar de volgende stop. Benfeld. Ook in Frankrijk. Hier zouden vele oude vakwerkhuisjes moeten staan volgens de reisgids. Eerlijk gezegd valt het dorpje ons tegen. We loggen een Virtual Cache en gaan snel verder naar een kerkje om daar een korte multi te doen. Het is een leuk kerkje. De vragen hebben we met behulp van Google Translate vertaald. We krijgen zo vreemde vragen voorgeschoteld. Zo vreemd dat er zelfs meerdere antwoorden op een vraag mogelijk zijn. We doen onze best en rekenen een eindlocatie uit. Als we zien dat die precies uitkomt op de plek waar een andere cache ligt, laten we de multi-cache voor wat die is. Ach, we hebben er onze lol aan gehad.
We rijden verder. De lucht begint serieus donker te worden. Al snel vallen de druppels in steeds grotere snelheid naar beneden. We besluiten om de rest van het programma te laten voor wat het is. Veel beter om een ijsje te gaan eten in Lahr. We parkeren de auto en zoeken een ijssalon uit. Als we daar arriveren, zien we dat we enkel op lage krukjes kunnen zitten. We zijn toch geen Japanners denken we en gaan weer naar buiten. In het dorp is nog 1 ijssalon die geopend is volgens Maps. Als we daar voor de deur staan, zien we dat Maps niet altijd klopt. Want als er 1 ijssalon is die is gesloten, dan is het wel de ijssalon waar wij voor de deur staan.
We gaan een kop warme chocolademelk drinken en bekijken buienradar. Binnen een half uur barst hier het noodweer los! We maken een korte wandeling door het stadje waar we al vaker zijn geweest. We gaan snel terug naar de auto. Het noodweer nadert steeds dichter en dichter. We rijden naar huis. Meer dan een uur rijden hiervandaan. Onderweg zien we iets wits vliegen boven een weiland.
Ooievaars zieken! WAHNSINN!!! WAHNSINN!!! KANINCHEN!!!
Als we ’s avonds de foto’s zitten te bekijken, dan komen we tot een schokkende ontdekking. De konijnen???
Dat zijn gewoon graspollen.
