“Sieben Spitzwecken?”, vraagt de dame achter de balie vriendelijk als ik aan de beurt ben bij de bakker. Ik antwoord bevestigend. Ik kan alleen maar denken dat het misschien toch nog eens goed gaat komen bij de bakker hier. Misschien dat ze me over een jaartje of vier, misschien vijf, wel weer verwelkomen als ik de winkel na een jaar weer binnen kom stappen. “Ach, da sind Sie wieder! Wie geht’s?” Maar de dame moet nog veel leren. Het feit dat ze weet dat ik 7 broodjes wil is al heel wat, Misschien dat ze morgen weet dat ik altijd met de pinpas wil betalen. Laten we het hopen. Het begin is er in elk geval.
Drie dagen geleden waren we in Zell am Harmersbach om wat te drinken. We vonden het een leuk plaatsje. Net zoiets als Gengenbach, maar dan zonder de busladingen toeristen. We zagen dat er nog een korte wandeling in het dorpje was. ’s Middags waren we echter te moe om die nog te doen. Dan maar een keer terug besloten we. Het is immers maar 36 kilometer rijden.
Aan zelfkennis hebben we geen gebrek. Zodoende wisten we dat we die korte wandeling nog deze vakantie zouden moeten doen, aangezien we over een jaar met de beste wil van de wereld niet meer weten hoe dat leuke plaatsje ook al weer heette. Of waar het in de buurt was. Zo gezegd, zo gedaan. We hebben buiten de kleine wandeling, nog een langere wandeling uitgezocht voor vandaag.
Die slechts 36 kilometers is wel een uur rijden vanaf Oma. Als eerste moeten we weer over een smalle weg naar de andere kant van de berg, naar Lautenbach. Dan linksaf. Die weg is gewoon normaal en prima te rijden. Maar na een paar kilometer moeten we dan alweer rechtsaf. De volgende berg over. En dan heb je snelheden die vaak laag zijn. Maar het uitzicht is simpelweg schitterend. We kunnen dan ook intens genieten van zulke wegen.
We parkeren de auto op de wandelaarsparkeerplaats en lopen terug naar het dorp om iets te gaan drinken. De zon schijnt al volop, dus gaan we in het zonnetje op het terras zitten. Als ik naar het toilet ga, zie ik een foto met de tekst Prada, Marfa hangen. Eronder staat vermeld dat het 1837 mijl is. De foto hangt er, alsof ze er iets heel bijzonders hebben hangen. Dat valt wel mee denk ik. We hebben er namelijk gewoon voor de deur gestaan. Een gesloten deur. Uiteraard hebben we toen een foto gemaakt. Met ons daarop in de welbekende pose. Die foto is vervolgens de wereld overgegaan.
En dan is er nog die afstand. 1837 mijl. Een vermelding die voor geen mijl klopt. 5592 mijl klopt beter. Ach denk ik. De grap is beter als die enkel voor ons tweeën is. We besluiten om eerst de korte wandeling te gaan doen. We wandelen door dit leuke dorpje vol met vakwerkhuizen en genieten ervan. Daarna lopen we terug naar de parkeerplaats en beginnen we aan de wandeling. Een panorama rondweg. Een naam voor een wandeling die ons als muziek in de oren klinkt.
En inderdaad, we krijgen met grote regelmaat fraai uitzichten te zien. We zien bankjes waar de gemiddelde dendrofiel kwijlend op zou gaan zitten. Wij niet. Wij zouden enkel denken dat het uitzicht verpest wordt door de bomen die voor het bankje staan. We laten die bankjes dan ook gewoon achter ons. Een paar minuten over half een treffen we een bankje waar het uitzicht wel zeer fraai is. Ideaal dus voor een ‘lunch with a view’. Na de lunch wandelen we verder. We genieten volop. Iets na de klok van twee uur zijn we weer bij de auto. We kunnen terugkijken op een geslaagde dag. Warm, maar geslaagd.
We rijden naar Offenburg om een aquariumzaak te bezoeken. We hebben namelijk nog wat spullen nodig voor de aquaria thuis. Vaak zijn deze spullen in Duitsland veel goedkoper dan dat ze dat in Nederland zijn. In deze winkel is dat helaas niet het geval. We gaan richting Kappelrodeck om wat boodschappen te doen voor het avondeten.
Als we thuis zijn, is het eerst genieten van een kopje koffie op het terras. Ondertussen stippelen we een wandeling voor morgen uit. Ook het eten doen we vandaag buiten. De eerste keer deze vakantie. Maar eerlijk gezegd. Allebei hebben we liever dat we ’s avonds op buienradar dienen te kijken waar het morgen droog is en een graadje of 15, dan dat het 25 graden of warmer is. Om te wandelen in de bergen vinden wij dat een beetje aan de warme kant.
